“Kollesoal” das zoe een aat Heusdes woord da bekan de wièreld uit es, ge huurt tet nieverans nemie. As ze vrugger iets ant vertelle warre da nogal straf war daan zeen ze doa altèèt bè dada kollesoal war. As in oze jonge tèèt ne jonge gamèè verliefd war op nen anere puber be e schoe kort schurske aan daan gonk diè euveraal rondstroie dater e kollesoal schoe metske ha. 

As het daan een half joar loater nemie boterde tussen dij twie en het geraakte aaf daan war da kollosoal schoen ter aaf en warret een trut en daan war het oog kollesoal hoe ter van hum ha lette profetere. 

Of het woar war spulde gien rol en wie van wie geprofeteerd ha oog nie, mer diè het wat erger wo veurstelle as dat het war diè gebreukte da woord te pas en te onpas vur het toch mer nog straffer te make. 

Het woord zoewel in de goi as in de slechte zin gebreukt en iets kos kolosoal goe en kolosoal slecht zen mer as het kollosoal war daan war het wel altèèt een hul stuk straffer as gewoen.

Mer noa begint het ergste want noa mot ich het woord “kollosoal” umzette in het goe Vlams en doa werd hetumschreve as boate gewoen grut, omvangrèèk of hevig.

 Ich kan het woord wel gebreuke en omschrève mer int goe Vlams gebreuk ich da woord nooit. Hoe mier dat ich ter euver noadink hoe mier dat ich vin dat het Limburgs en het Heusdes dialect uitgebreider en zeker veul klankvoller is as oppe letter klappe gelek ze da vrugger hèète.

‘Kolossaal’ dat is zo een oud Heusdens woord dat bijna de wereld

uit is, ge hoort het nergens meer. Als ze vroeger iets aan ’t vertellen waren dat nogal erg was dan zegden ze daar altijd bij dat dat kolossaal was.

Als in onze jonge tijd een jonge jongen verliefd was op een andere puber met een mooi kort rokje aan, dan ging die overal rondstrooien dat hij een kolossaal mooi meisje had. 

Als het dan een half jaar later niet goed niet meer ging tussen die twee en ze geraakten uit elkaar dan was dat kolossaal mooi er af en was het een trut en dan was het ook kolossaal hoe hij van zich had laten profiteren. 

Of het waar was dat speelde geen rol en wie van wie geprofiteerd had ook niet, maar die het wat erger wou voorstellen als dat het was, die gebruikte dat woord te pas en te onpas voor het toch maar straffer te maken. 

Het werd zowel in goede als in slechte zin gebruikt en iets kon kolossaal goed en kolossaal slecht zijn maar als het kolossaal was dan was het altijd een heel stuk straffer dan gewoon.

Maar nu begint het ergste want nu moet ik het woord ‘kolossaal’ omzetten in het goed Vlaams en daar werd het omschreven als

buitengewoon groot, omvangrijk of hevig. Ik kan het woord wel gebruiken en omschrijven maar in het A.N. gebruik ik dat woord

nooit. 

Hoe meer ik er over nadenk hoe meer ik vind dat het Limburgs en het Heusdens dialect uitgebreider en zeker veel klankrijker is als “op de letter spreken” zoals ze dat vroeger noemden.

Wigo